TCP/IP

TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internetworking Protocol) jest protokołem kontroli transmisji/protokół międzysieciowy. Jest to swego rodzaju „język” obowiązujący podczas przesyłania danych poprzez Internet, jednak znajduje również szerokie zastosowanie w sieciach lokalnych. Każdy komputer w sieci TCP/IP ma przydzielony odrębny adres IP, który przyjmuje formę czterech liczb o maksymalnej wartości 255. Administrator sieci w dużej firmie przydziela taki adres każdemu komputerowi. Liczba adresów IP jest jednak ograniczona i zmniejsza się praktycznie każdego dnia. Nie omawiamy tu jednakże ogromnych sieci firmowych. Część standardu TCP/IP definiuje kilka sposobów adresowania IP, które są stosowane w sieciach wewnętrznych (czyli takich, które nie komunikują się ze światem zewnętrznym). Kiedy instalujemy Windows 98, program instalacyjny uaktywnia kartę Dial-up dla łącza komutowanego wraz z protokołem TCP/IP. Do karty nie jest przypisywany żaden adres, gdyż Instalator zakłada, że użytkownik będzie łączył się z dostawcą usług internetowych poprzez łącze komutowane, a adres IP automatycznie otrzyma od tego właśnie dostawcy za każdym razem, gdy zaloguje się w sieci. Kiedy instalujemy kartę NIC Windows automatycznie przypisuje jej protokół TCP/IP. Jednakże i w tym przypadku zakłada, że adres IP będzie pobierany z lokalnego serwera DHCP (Dynamie Host Configuration Protocol – Protokół dynamicznej konfiguracji). Zajęciem serwera DHCP jest przydzielanie adresów IP na każde żądanie, gdy system łączy się z siecią. Jednakże według wszelkiego prawdopodobieństwa, nikt takiego serwera w domu nie posiada. Choć Windows potrafi samodzielnie przydzielać sobie adres, za każdym startem systemu będzie on inny. Lepiej jest więc zrobić to własnoręcznie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *