Organizacja pracy, czyli co kto ma zrobić

Wiedząc już o tych wszystkich ważnych rzeczach opisanych w poprzednich punktach, można przystąpić do podziału obowiązków. Powinno się określić liczbę osób potrzebnych do wykonania prezentacji (możesz ją również wykonać w całości samodzielnie). Chodzi o to, by rozsądnie podzielić się pracą, biorąc pod uwagę predyspozycje i zainteresowania, dostęp do sprzętu i umiejętność pracy w grupie. Przed opracowaniem ostatecznego projektu musisz wiedzieć, co chcesz pokazać i jakimi środkami. Osobom tworzącym prezentację można przydzielić następujące, przykładowe zadania: opracowanie schematu prezentacji; opracowanie graficzne; skompletowanie zdjęć (zebranie, wykonanie, zeskanowanie i dostosowanie ich do ekranów prezentacji); opracowanie tekstu; przygotowanie filmu; przygotowanie muzyki; nagranie komentarza; zmontowanie wszystkich materiałów w całość. Slajd prezentacji I ! Slajdy w prezentacji są podstawowymi elementami, które pojawiają się kolejno na ekranie. Mogą zawierać takie składniki, jak tekst, grafika, dźwięk czy klip wideo. PowerPoint oferuje wiele gotowych szablonów slajdów ułatwiających opracowanie prezentacji. Jeśli chcesz stworzyć własną kompozycję slajdu, wybierz slajd pusty.

Jakich narzędzi użyjesz do wykonania prezentacji?

Od użytego programu zależą składniki, jakie zostaną zawarte w prezentacji. Jeśli chcesz wykorzystać klip wideo, program do tworzenia prezentacji musi ów film odtworzyć. Trzeba nie tylko umieć wybrać odpowiednie narzędzie do składania prezentacji, ale też dobrze znać jego możliwości. Jeżeli na etapie projektowania prezentacji powstanie pomysł wykonania złożonej animacji, a zdajesz sobie sprawę, że takiej animacji nie da się w danym programie zrobić, wyeliminujesz ją lub zastąpisz innym elementem, np. ciekawą grafiką. W ten sposób unikniesz niespodzianek podczas realizacji pomysłów. Jakie składniki wykorzystasz w prezentacji? Składniki prezentacji to środki przekazu, jak tekst, dźwięk czy film. Mając sprecyzowaną zawartość merytoryczną, możesz zaproponować środki, jakimi przedstawisz temat prezentacji. I tak do schematu we właściwym miejscu możesz włączyć informację, że np. historię pensjonatu zilustrujesz fotografiami z albumu. Schemat prezentacji możesz uzupełniać dodatkowymi informacjami i dopiero po ustaleniu wszystkich szczegółów wykonać ostateczny rysunek. Na tym etapie podejmujesz decyzję, że tekst pojawi się na wszystkich ekranach. Wnętrza obiektu pokażesz w formie zdjęć. Atrakcje turystyczne zaprezentujesz krótkim klipem wideo. Składnikami występującymi w prezentacjach mogą być: tekst; nagrania muzyczne i lektorskie; grafika; animacje; klipy wideo.

O czym warto wiedzieć, tworząc prezentacje multimedialne

Aby przygotować się do zaprojektowania prezentacji, dobrze jest poczynić pewne założenia. Powinny one obejmować wszystkie niezbędne zagadnienia, które należy przemyśleć przed przystąpieniem do jej tworzenia. Warto więc się zastanowić, jaki jest cel prezentacji, co ma się w niej znaleźć, do kogo ma być skierowana. Trzeba również wybrać dodatkowe programy do stworzenia jej elementów, jak edytor tekstu, program graficzny czy aplikacja do nagrywania i obróbki dźwięku. Najważniejsze założenia zostały przedstawione poniżej. Jaki jest cel prezentacji? Na początku musimy określić, czy prezentacja ma pełnić funkcję informacyjną czy reklamową. W pierwszym przypadku należy zwrócić uwagę na podanie rzetelnej informacji. W drugim istotniejszym aspektem jest błyskotliwe, trafne zaprezentowanie tematu. W wielu przypadkach jest ona połączeniem informacji z reklamą. Celem prezentacji może więc być np. przedstawienie ośrodka wczasowego w elektronicznej wizytówce o charakterze reklamowym i informacyjnym.

OpenOffice.org Impress

Program ma wbudowane funkcje nawigacyjne i efekty animowania obiektów na ekranie. Pozwala na importowanie do prezentacji wielu formatów grafiki, jak GIF, JPG czy WMF. Każdy ekran jest traktowany jak samodzielny slajd, którego pojawienie się możesz definiować na różne sposoby. Daje się więc określić czas trwania slajdu i szybkość przejść jednego po drugim. Autor prezentacji decyduje, czy slajdy mają się pojawiać automatycznie po zadanym czasie wyświetlania, czy też po kliknięciu myszką lub naciśnięciu klawisza klawiatury. Do programu można importować dźwięki w formacie WAV. Prezentacja wykonana w Impress jest w pełni interaktywna, można ją również udostępnić w sieci Internet. Narzędzie to jest w pełni kompatybilne z PowerPointem, można więc w nim otwierać i odtwarzać prezentacje utworzone w programie Microsoftu. PowerPoint to narzędzie umożliwiające stworzenie prostego pokazu slajdów, a także interaktywnej prezentacji. Program obsługuje większość formatów grafiki bitowej i wektorowej. W prezentacji można zamieszczać dźwięki, klipy wideo oraz animować wstawione elementy. Program PowerPoint pozwala na wygenerowanie tzw. prezentacji przenośnej, przeznaczonej do odtworzenia na komputerze, gdzie nie ma aplikacji macierzystej. Z dalszej części rozdziału dowiesz się, na przykładzie tego właśnie programu, jak można stworzyć prezentację.

Flash

Flash jest programem do tworzenia animacji i interaktywnych prezentacji. Doskonale nadaje się do przygotowania animacji na potrzeby Internetu, ponieważ mają one niewielką objętość. Plik z animacją Flasha (swf) zostanie poprawnie odtworzony wraz z dźwiękiem w przeglądarce internetowej. Wykonane animacje możesz wykorzystywać jeszcze w inny sposób. Jeżeli docelowym środowiskiem odtwarzania prezentacji nie jest Internet lub twoja animacja jest bardzo długa i objętościowo duża, możesz stworzyć samodzielny plik exe. Jeszcze innym sposobem na wykazanie się pomysłowością jest eksport animacji do formatu AVI lub MOV. Flash daje możliwość programowania wielu funkcji nawigacyjnych, jak sterowanie dźwiękiem i animowanymi obiektami oraz umieszczanie klipów wideo. Director jest wszechstronnym narzędziem do tworzenia animacji, prezentacji lub gier. Jak widać na rysunku 17.2., program łączy możliwość prostego składania elementów na ekranie sceny oraz programowania w specjalnym j ęzyku o nazwie Lingo. Język ten jest niezbędny przy tworzeniu bardziej zaawansowanych programów (symulacje, zdarzenia losowe, gry czy quizy). Niektóre obiekty aplikacji (tekst, proste rysunki wektorowe lub bitmapowe) można tworzyć w samym Directorze. Do Directora możesz importować wszystkie niezbędne elementy, jak tekst, grafika, dźwięki, filmy i animacje Flasha.

Programy do tworzenia prezentacji

Jak wiesz z poprzedniego rozdziału, prezentacja multimedialna odgrywa zazwyczaj rolę informacyjną lub reklamową. Za jej pomocą możesz przedstawić swoją szkołę, firmę, indywidualne zainteresowania lub produkty czy usługi ilustrowane zdjęciami i uzupełnione komentarzem. Do tworzenia prezentacji wykorzystuje się różne programy, gdyż zawiera ona liczne elementy, jak grafika, tekst, dźwięk czy film. Z tego rozdziału dowiesz się, jak utworzyć taką prezentację i zapoznasz się z przykładowym narzędziem do jej tworzenia, którym będzie program PowerPoint. Istnieje wiele programów, za pomocą których można stworzyć mniej lub bardziej rozbudowane prezentacje. Poznasz najpopularniejsze aplikacje z tej rodziny, by w przyszłości mieć możliwość wyboru jednej z nich, jeśli ta tematyka cię zainteresuje. Najprostszą prezentacją jest pokaz elektronicznych slajdów, w których zamieszczamy zdjęcia, teksty, wykresy i rysunki. Jej podstawowa odmiana to prezentacja liniowa, czyli taka, którą odtwarza się od początku do końca bez możliwości powrotu lub wyboru dowolnego ekranu (slajdu). Nie ma więc w niej elementów nawigacyjnych, jak np. przyciski. Jedyną rzeczą, na którą ma wpływ prelegent lub widz, jest wybór momentu pojawienia się następnego ekranu. Takie prezentacje zdają doskonale egzamin jako pomoc podczas wykładów, odczytów, prelekcji czy pokazu produktów i usług.

Przekaz wideo

Współczesne technologie pozwalają w domu, szkole lub pracy stworzyć mi- nistudio nadawczo-odbiorcze. Za ich pomocą można przeprowadzić prostą transmisję obrazu i dźwięku w sieci lokalnej lub w Internecie. Wystarczy mieć komputer wyposażony w kamerę internetową, kartę dźwiękową, mikrofon, odpowiednie oprogramowanie (np. Windows Media Encoder) i dostęp do sieci. W ten sposób można transmitować przebieg konferencji w firmie, wykład na uczelni czy licytację. Każda transmisja wymaga urządzenia nadawczego (kodującego sygnał) i odbiorczego (dekodującego). Twój komputer może odgrywać rolę nadajnika, a inny, znajdujący się w sąsiednim budynku, w innym mieście lub na drugiej półkuli, będzie odgrywał rolę odbiornika. Jak już wiesz, przekaz danych multimedialnych odbywa się w czasie rzeczywistym, gdyż inaczej byłby bezcelowy z powodu przerw w transmisji. Przetworzenie samego dźwięku na pliki o równych długościach jest operacją nieskomplikowaną, lecz przekaz ruchomego obrazu wraz z dźwiękiem to już proces bardziej złożony. Powodem jest podział danych na dwa strumienie (audio i wideo) i o wiele większa ilość danych zawierających wideo w porównaniu z dźwiękiem. Aby wyobrazić sobie tę różnicę, musisz wrócić do tematu zapisu filmu w punkcie 16.4. tego rozdziału. Zasada przesyłania wideo jest podobna jak w przypadku dźwięku – strumień danych zostaje podzielony na pakiety, a te wędrują przez sieć do odbiorcy, gdzie są rozkodowane i wyświetlone. Aby jednak płynnie przesłać relację filmową, niezbędne są szybkie, przepustowe łącza. Taki warunek spełniają sieci ATM (Asynchronous Transfer Mode – Asynchroniczny Tryb Transmisji). Jest to technologia przesyłania informacji w sieciach telekomunikacyjnych o bardzo wysokiej przepustowości, np. opartych na światłowodach. Cechuje ją duże pasmo transmisji. Przekaz wideo wykorzystuje się np. w wideokonferencjach lub reporterskich relacjach na żywo za pomocą kamer internetowych.

Radio w Internecie

Internet okazał się doskonałą siecią do przesyłania dźwięku. Radio internetowe (angielskie real audio, RA) opiera się na przekazywaniu pliku dźwiękowego siecią Internet i odtwarzaniu go w czasie rzeczywistym w komputerze. Jest to możliwe dzięki dzieleniu nagrywanego na bieżąco dźwięku na równe porcje i kompresowaniu ich do plików. Wygląda to tak, że w jednym pliku znajduje się więcej sekund dźwięku niż czas potrzebny na jego dostarczenie. Przykładowo jedna porcja zawiera 10 sekund audycji radiowej, więc w ciągu jej odtwarzania musi zostać pobrana i „rozpakowana” następna porcja. Dzieje się to w czasie krótszym niż 10 sekund, inaczej wystąpi przerwa w odtwarzaniu. Taka technologia umożliwia płynne odtwarzanie dźwięku w czasie rzeczywistym. Procesem pobierania plików i ich dekompresji zajmują się odpowiednie programy w komputerze. Jednym z najbardziej wszechstronnych jest RealPlayer. Umożliwia on nie tylko słuchanie radia, ale również odtwarzanie muzyki i oglądanie filmów. Alternatywnym sposobem odsłuchiwania audycji jest przeglądarka internetowa wyposażona w opisany wyżej mechanizm, jak np. Internet Explorer.

Aparat cyfrowy

Cyfrowy aparat fotograficzny tym różni się od klasycznego, że nie zawiera taśmy światłoczułej, lecz specjalną matrycę składającą się z wielu milionów światłoczułych komórek. To za ich pomocą obraz zamieniany jest na impulsy elektryczne, a te w postaci ciągu bitów rejestrowane są w pamięci aparatu. Tak zrobione zdj ęcia zostaj ą zapisane w formacie JPG. Aparaty cyfrowe stają się standardem nie tylko w produkcji multimediów, ale i w wielu innych dziedzinach życia. Dla reportera prasowego są np. doskonałym narzędziem służącym do natychmiastowego przekazu zdjęć do redakcji z dowolnego miejsca świata za pomocą Internetu. Podstawową zaletą cyfró wek jest możliwość ich podłączenia do komputera (najczęściej poprzez złącze USB) i błyskawicznego przekopiowania zdjęć na dysk twardy do dalszych zastosowań. Oferowane parametry współczesnych aparatów cyfrowych dorównują aparatom klasycznym. Rozdzielczość 2000 x 1600 pikseli, lustrzanko we obiektywy, wymienne pamięci umożliwiające zapis kilkuset zdjęć, optyczne i cyfrowe powiększenie – to tylko niektóre zalety tych urządzeń. Już na etapie fotografowania można korzystać z wielu efektów, jak np. zdjęcie w kolorze sepii lub czarno-białe, efekt rozmycia, refleksy świetlne w miejscach najjaśniejszych i wiele innych.

Kamera wideo

Film zarejestrowany kamerą można oglądać za pomocą telewizora, a także komputera wyposażonego w odpowiednią kartę wideo. Ma ona dodatkowe możliwości przeniesienia materiału wideo na dysk komputera. Istnieją dwa rodzaje kamer: analogowe i cyfrowe. Z urządzenia cyfrowego przeniesiesz film szybko i bez strat do komputera. Kamera analogowa również nadaje się do współpracy z komputerem, jednak dobra karta, do której podłączymy kamerę, może być kilkakrotnie droższa od odpowiednika cyfrowego. Standardem kamer cyfrowych są DV MAX, MINI DV lub Digital 8. Zapisują one obraz w telewizyjnym standardzie PAL – 720 x 576 pikseli z 24-bitową głębią kolorów i 25 klatek na sekundę. Rejestracja obrazu w takim urządzeniu odbywa się poprzez zamianę światła przechodzącego przez obiektyw kamery na impulsy elektryczne w postaci ciągu bitów. Te z kolei zapisywane są na taśmie magnetycznej. Tak odwzorowana jest każda kolejna klatka. Wraz z obrazem rejestrowany jest stereofoniczny dźwięk. W kamerach cyfrowych portem komunikacyjnym z komputerem jest gniazdo DV, które za pomocą specjalnego przewodu możesz połączyć ze standardową kartą FireWire w komputerze (jak wiesz z rozdziału trzeciego, karta ta jest wykorzystywana nie tylko do współpracy z kamerą).

error: Content is protected !!