Definicja

Edytor stron WWW to program umożliwiający projektowanie i tworzenie stron WWW. Edytor zwykle pozwala edytować „czysty kod” w trybie tekstowym i wprowadzać do niego znaczniki języka HTML, a także budować strony w sposób wizualny, wspomagając pewne operacje przy tworzeniu stron (wstawianie tabel, grafiki itp.). Niektóre edytory pozwalają na bezpośrednią edycję kodu stron w trybie tekstowym, a także wspomagają tworzenie strony, oferując generowanie wielu jej elementów. W programach takich, zamiast wpisywać samemu znaczniki HTML, za pomocą odpowiednich poleceń wstawiasz grafikę, tabele, a program sam edytuje kod w postaci znaczników HTML. Przykładem tej grupy edytorów jest np. popularny Pajączek (rysunek 18.4.). Inne edytory umożliwiają „składanie” strony w trybie graficznym. Są one nazywane graficznymi edytorami stron WWW lub edytorami WYSIWYG (What You See Is What You Get – otrzymujesz to, co widzisz). Dokument jest tworzony w podobny sposób jak dokument z tekstem i grafiką np. w edytorze tekstu Word. Cały kod HTML dokumentu jest generowany przez edytor graficzny. Przykładem programów tego typu może być Macromedia Dreamwaver czy Microsoft FrontPage. Proste, graficzne edytory stron WWW to także nowo czesne edytory tekstowe, np. Word czy WordPerfect. W tym przypadku dokument jest tworzony jako zwykły dokument, jednak przy zapisywaniu zostaje skonwertowany do formatu HTML.

Znaczniki HTML

Wszystkie znaczniki HTML umieszcza się w nawiasach kątowych: < i > np. <html>, <body>. Zdecydowana większość znaczników występuje parami. Pierwszy jest tzw. znacznikiem otwierającym, drugi – znacznikiem zamykającym. Dany znacznik otwierający, a także odpowiadający mu znacznik zamykający mają tę samą nazwę, dlatego aby je odróżnić, nazwę znacznika zamykającego zawsze poprzedza się symbolem ukośnika /. Np. znacznik otwierający dokument HTML ma postać <html>, odpowiadający mu znacznik końca dokumentu postać </html>. Tworząc kod HTML w swoich dokumentach możesz zapisywać znaczniki dużymi lub małymi literami – nie ma to wpływu na jego działanie. Przeglądarka internetowa w każdym przypadku zinterpretuje znacznik w ten sam sposób.
Warto wiedzieć Istnieją także znaczniki, które nie wymagają stosowania odpowiadających im znaczników zamykających, np. <br> będący znacznikiem złamania linii (końca wiersza) czy <hr> będący znacznikiem linii poziomej (tzw. linii rozdzielającej). Struktura strony WWW Język HTML zawiera wiele różnorakich znaczników umożliwiających definiowanie wyglądu i układu strony WWW. Niektóre spośród nich są wymagane na każdej stronie WWW, inne mogą być stosowane opcjonalnie. Jednak istnieją znaczniki, które występują w strukturze większości stron. Są to znaczniki: <html>, <head> oraz <body> i odpowiadające im odpowiednio znaczniki zamykające: </html>, </head> </body>. Wyznaczają one trzy podstawowe sekcje strony WWW: sekcję deklaracji strony wyodrębnianą przez znacznik <html>. Standardowo <html> jest pierwszym znacznikiem, który zostaje umieszczony w dokumencie. Przed nim mogą (ale nie muszą) zostać użyte np. znaczniki wyznaczające odpowiednio początek < ! — i koniec komentarza .

Jak skonstruowana jest strona WWW?

Wiesz już, jak tworzyć dokumenty tekstowe, przetwarzać dane za pomocą arkusza, zarządzać informacją w bazie danych oraz jak przygotować prezentację multimedialną. Teraz poznasz sposób tworzenia specyficznej grupy dokumentów – dokumentów HTML. Za pomocą znaczników języka HTML w dokumencie takim m.in. definiowany jest format, struktura i wygląd stron WWW, które np. przeglądasz w Internecie. Każda strona, którą spotykasz w sieci, zapisana jest jako oddzielny dokument HTML. Dokumenty HTML zapisywane są jako zwykłe pliki tekstowe z rozszerzeniem htm lub html, a przegląda się je za pomocą przeglądarki internetowej, która jak pamiętasz z rozdziału siódmego, ma wbudowany interpreter (program tłumaczący) znaczników HTML. Język HTML Język HTML (HyperText Markup Language) to język programowania (zwany również językiem opisu strony) zawierający zestaw specjalnych znaczników, za pomocą których można określić jednolity wygląd i układ każdego dokumentu HTML. Aby różne przeglądarki internetowe w podobny sposób interpretowały kod dokumentu HTML, język HTML podlega pewnym normom i standardom. Organizacją zajmującą się opracowywaniem norm i standardów związanych z językiem HTML jest World Wide Web Consortium, w skrócie nazywana po prostu W3C.

Prezentacja przenośna

Prezentację przenośną wykonujemy wtedy, gdy chcemy ją uruchomić na komputerze, na którym nie zainstalowano PowerPointa. Jest to więc niezbędne w przypadku udostępnienia prezentacji szerokiemu gronu odbiorców i uniezależnienia się od samego programu PowerPoint. Po gruntownym przetestowaniu prezentacji i upewnieniu się, że ma ona ostateczny kształt, wybierz menu Plik\Prezentacja przenośna. Opcja ta uruchamia operację, która polega na spakowaniu prezentacji i dodaniu programu pngsetup.exe, umożliwiającego jej rozpakowanie i uruchomienie na innym komputerze. Kreator poprowadzi cię poprzez kolejne kroki, jak wskazanie miejsca, w którym powstaną pliki, jak pobranie wykorzystanych czcionek, plików z dźwiękiem i wideo. Uruchomienie prezentacji na innym komputerze polega na jej rozpakowaniu i rozpoczęciu pokazu. Publikowanie prezentacji w sieci Wykonaną już prezentację można zapisać jako stronę WWW i udostępnić ją w sieci. Tworząc prezentację z takim zamiarem, należy jednak zmienić wiele założeń. Po pierwsze, zrezygnuj ze wszystkich „ciężkich” elementów, jak film, grafika o dużej powierzchni, dźwięk. Po drugie, unikaj animacji i przejść między slajdami. Bez takiego podejścia okaże się bowiem, że przygotowana strona nie załaduje się na żadnym komputerze podłączonym do sieci z powodu zbyt wielkiej objętości.

Uruchamianie w programie PowerPoint

Prezentację możesz uruchomić z menu Pokaz slajdów lub za pomocą klawisza <F5>. Przez cały czas jej tworzenia należy ją uruchamiać, aby sprawdzać, czy uzyskano zamierzone efekty oraz czy działa poprawnie. Po zakończeniu wszystkich prac trzeba przetestować działanie prezentacji. Czynność taka powinna być przeprowadzona dokładnie, tzn. nie można pominąć żadnego ekranu ani żadnego przycisku czy funkcji, które zostały zamieszczone w prezentacji. Testy przeprowadzamy w kilku etapach: Najpierw uruchamiamy prezentację na komputerze, na którym została wykonana. Trzeba sprawdzić wszystkie ustawienia akcji, uruchomić dźwięki filmy oraz skontrolować, czy efekty animacji działają zgodnie z zamierzeniami. Sprawdzamy działanie pokazu na innym komputerze. Jeśli zastosowano dźwięk, dobrze znaleźć komputer bez karty dźwiękowej, aby się przekonać, czy jej brak nie spowoduje wadliwego działania prezentacji na takim sprzęcie. Należy uruchomić prezentację na słabszych komputerach, aby określić minimalne wymagania sprzętowe. Warto wypróbować jej działanie na różnych konfiguracjach sprzętowych. Sprawdzamy działanie prezentacji na różnych wersjach systemu. Największych kłopotów możesz się spodziewać przy uruchamianiu dźwięku i wideo. Wynika to z zastosowania w tych składnikach kodeków, o których mowa była w rozdziale poprzednim. Wspomniane wyżej postępowanie nie jest konieczne, jeśli prezentacja ma być uruchamiana tylko na jednym komputerze. Jeśli jednak masz zamiar udostępnić ją innym, lepiej przeprowadzić czynności testowe.

Wstawianie i odtwarzanie klipów wideo

PowerPoint umożliwia wstawianie i odtwarzanie klipów wideo m.in. w formatach AVI, MOV i MPG. Pliki wideo wstawia się do ekranu prezentacji za pomocą menu Wstaw\Filmy i dźwięki\Film z pliku… Na ekranie pojawia się wtedy opisany już komunikat: Czy chcesz, aby film był odtwarzany podczas pokazu slajdów automatycznie? Jeśli nie, film będzie odtwarzany po kliknięciu go. Możesz więc wybrać automatyczne odtwarzanie klipu przy każdorazowym wywołaniu slajdu lub pozostawić decyzję o jego uruchomieniu użytkownikowi. Gdyby po wywołaniu ekranu z klipem wideo nie uruchomił się on automatycznie, można to zrobić samodzielnie. Obsługa wideo w Power- Poincie sprowadza się jedynie do włączenia filmu i jego zatrzymania za pomocą kliknięcia myszką na ekranie klipu. Nie można zatem go przewijać w przód ani w tył. Do oglądania wideo w prezentacji możesz przygotować specjalny element graficzny, odgrywający rolę projektora, np. w kształcie ekranu telewizyjnego lub kinowego (rysunek 17.13). Takie rozwiązanie jest ciekawe i estetyczne.

Nawigacja za pomocą przycisków

Do slajdu prezentacji możesz wstawić przyciski, które będą wykonywały konkretną, zdefiniowaną przez ciebie akcję. Standardowe przyciski dostępne są z menu Pokaz\Przyciski akcji, rysunek 17.9. Można zmieniać kolor wypełnienia i konturu takich przycisków, ich wielkość oraz wprowadzić opis na ich płaszczyźnie. Nagrywanie i wstawianie dźwięku PowerPoint oferuje możliwość bezpośredniego nagrania dźwięku za pomocą menu Wstaw\Filmy i dźwięki\Nagraj dźwięk. Do karty dźwiękowej należy jedynie podpiąć mikrofon. Dźwięk będzie odtwarzany w danym slajdzie po jego pojawieniu się na ekranie. Drugim rozwiązaniem nagrania lektorskiego w samym programie jest możliwość skorzystania z menu Pokaz slajdów\Nagraj narrację… – rysunek 17.12. W tym przypadku po naciśnięciu przycisku OK rozpoczyna się pokaz prezentacji, tak jak po wyborze klawisza <F5>. Dźwięk nagrywany jest „na żywo” podczas działania pokazu. Po uruchomieniu pokazu dźwięk odtwarzany jest w tych miejscach, w których został nagrany. Do prezentacji możesz również wstawiać dźwięk z istniejących plików dźwiękowych. Istnieją dwa sposoby wprowadzania i uruchamiania dźwięku w prezentacji: Do bieżącego slajdu możesz wstawić dźwięk za pomocą menu Wstaw\ Filmy i dźwiękĄDźwięk z pliku… Po zlokalizowaniu pliku potwierdzasz to  klawiszem OK i odpowiadasz na komunikat Czy chcesz, aby dźwięk był odtwarzany podczas pokazu slajdów automatycznie? Jeśli nie, dźwięk będzie odtwarzany po kliknięciu go. Potwierdzenie spowoduje, że po każdym wywołaniu tego slajdu będzie automatycznie odtwarzany wstawiony do niego dźwięk. To rozwiązanie poskutkuje umieszczeniem na ekranie ikon- ki z głośnikiem. Jest ona aktywna podczas pokazu i jeśli dźwięk nie odtworzy się automatycznie, należy na ikonce kliknąć myszką. Z drugiej jednak strony będzie on automatycznie wyłączany przy wyborze innego slajdu. Taki sposób wykorzystuje się w sytuacjach, w których każdy slajd powinien zawierać inną ścieżkę dźwiękową.

Nawigacja tradycyjna

Nawigacją w prezentacji są wszystkie akcje wykonywane przez użytkownika podczas pokazu, jak wybór nowego slajdu, uruchomienie lub wyłączenie dźwięku itp. Najprostsza prezentacja PowerPointa to pokaz slajdów, które ukazują się po kliknięciu przycisku myszki, naciśnięciu dowolnego klawisza klawiatury lub po określonym czasie. Jednak takie rozwiązanie nie jest prezentacją interaktywną, a sama metoda przedstawienia informacji ogranicza widza jedynie do oglądania pokazu od początku do końca. W prezentacji można jednak dać użytkownikowi pełną swobodę wyboru informacji. Aby tak było, musisz wyeliminować możliwość wywoływania jakichkolwiek akcji po przypadkowym kliknięciu myszki. Taka operacja spowoduje, że tylko po kliknięciu na przeznaczonym do tego celu przycisku w prezentacji zostanie wykonana akcja. Właściwość tę ustawia się w menu Pokaz slajdów\Przejście slajdu…. W oknie Przejście slajdu (rysunek 17.3.) wystarczy wyłączyć opcję Przy kliknięciu myszką i potwierdzić przyciskiem Zastosuj do wszystkich, a przypadkowe klikanie myszką nie spowoduje żadnych reakcji programu.

Grafika w prezentacji

Pasek narzędzi Rysowanie umożliwia stworzenie wielu elementów graficznych Do slajdu można wstawiać elementy grafiki tworzone w samym programie. Wszystkie są dostępne z paska narzędzi Rysowanie (rysunek 17.8.). Posługując się występującymi tu elementami, jesteś w stanie wykonać bardzo ciekawą oprawę plastyczną ekranu. Można wstawić gotowe figury geometryczne, jak prostokąty i okręgi, linie i strzałki, autokształty oraz elementy dowolnej konstrukcji. Wstawionym tak obiektom nadasz efekty trójwymiarowe, cienie, ustawisz ich kąt pochylenia i głębię. Każdy obiekt może mieć kolor konturu wypełnienia. Można również obiektom nadać przezroczystość, co często daje ciekawe efekty wizualne. Przezroczystość ustawisz wywołując na zaznaczonym obiekcie menu podręczne prawym klawiszem myszki. Po ukazaniu się menu wybierz opcję Formatuj Autokształt i zaznacz na karcie Kolory i linie pole wyboru Półprzezroczysty. Jako grafikę można wstawić do prezentacji np. tekst. Wyobraź sobie, że chcesz dołączyć bardzo ozdobny nagłówek slajdu – tytuł ekranu. Tekst wprowadzisz do edytora graficznego, jak Corel czy Photoshop, poddasz go tam właściwej obróbce, wzbogacisz o odpowiednie efekty i umieścisz w prezentacji jako bitmapę. Wstaw do slajdu prezentacji element grafiki o tematyce związanej ze sportami letnimi lub zimowymi z dostępnych w twoim komputerze klipartów czy zdjęć.

Tekst w prezentacji

Tekst do slajdu można wstawiać bezpośrednio z klawiatury. W tym celu wystarczy z paska Rysowanie wybrać Pole tekstowe, po czym kliknąć na odpowiednim miejscu ekranu i wpisać tekst. Można go również wstawić za pomocą wklejenia skopiowanego tekstu w edytorze. W tym celu najprościej jest otworzyć plik tekstowy w edytorze, zaznaczyć właściwy fragment, skopiować go do schowka i wkleić do pola tekstowego na ekranie prezentacji. Pole to dopasowuje się automatycznie do ilości tekstu i wielkości czcionek. Możesz je swobodnie przemieszczać i rozciągać w poziomie chwytając myszką za punkty rozmieszczone na jego obwodzie. Pole tekstowe może mieć kontur i wypełnienie, które wybieramy z paska Rysowanie. Tekst można formatować podobnie jak w edytorze, to znaczy dobierać właściwą czcionkę, jej wielkość oraz takie atrybuty jak pochylenie, pogrubienie czy cień. Kolor czcionki można zmienić z paska Rysowanie * – ± -A – lub z menu Format\Czcionka. Należy zadbać, aby tekst nie „wychodził” poza przeznaczone dla niego ramy na ekranie. Jeżeli się nie mieści w swoim obszarze, lepiej zmniejszyć o jeden czy pół punktu wielkość czcionki, niż zburzyć zamierzony układ graficzny. Wszystkie te czynności wykonujemy podobnie jak w edytorze Word lub innym, gdyż służy do tego zbliżony wyglądem pasek narzędzi rahoma . «4 . r i u [sj * gi \= 5e A *’ A -. Tak samo zorganizowany jest dostęp do ustawień tekstu w menu głównym – Format\Czcionka. Program PowerPoint ma możliwość sprawdzania pisowni, jednak nie oferuje dzielenia wyrazów.

error: Content is protected !!